ENDÜSTRİYEL AKTARIM ELEMANLARI | CNC, Otomasyon ve Mekanik Sistemler
Sensörler, fiziksel bir olayı (yakınlık, sıcaklık, basınç, ışık vb.) algılayarak bunu elektrik sinyaline dönüştüren cihazlardır. CNC makinelerinde en yaygın kullanılan sensörler, endüktif, kapasitif ve optik tipleridir. Bu sensörler, makine eksenlerinin limitlerini belirlemek, takım boyunu ölçmek, iş parçasının varlığını kontrol etmek veya bir hareketin başlangıç/bitiş noktasını tespit etmek gibi görevlerde kullanılır.
Bir CNC kontrol kartına doğru bilgi akışını sağlamak için sensörün doğru tipte seçilmesi ve uygun şekilde bağlanması gerekmektedir. Yanlış bağlantı, hatalı okumalara, makine arızalarına veya hatta güvenlik risklerine yol açabilir.
Sensör bağlantılarının temelini oluşturan en önemli kavramlardan biri NPN ve PNP çıkış tipleridir. Bu ayrım, sensörün algılama yaptığında kontrol sinyalini nasıl ürettiğini belirtir:
Her iki tip de "Normalde Açık (NO - Normally Open)" veya "Normalde Kapalı (NC - Normally Closed)" olarak bulunabilir. NO sensör, algılama yapmadığında açık, algılama yaptığında kapalı (sinyal verir) konumdadır. NC sensör ise algılama yapmadığında kapalı (sinyal verir), algılama yaptığında açık (sinyal keser) konumdadır. Doğru bağlantı için bu özelliklerin bilinmesi şarttır. MERMAK CNC olarak sunduğumuz sensör ve sviç çeşitleri arasında her iki tip de mevcuttur.
En yaygın sensör tipi olan 3-telli sensörler, genellikle bir güç kaynağına ve bir sinyal çıkışına sahiptir. Bağlantı renk kodları standart olmasa da, çoğu üretici tarafından kabul edilen bir düzen vardır:
MERMAK CNC sistemlerinde 3-telli sensör bağlantısı şu şekilde yapılır:
Özellikle hassas pozisyonlama gerektiren uygulamalarda, örneğin bir vidali mil sisteminde limit anahtarı olarak kullanıldığında, doğru bağlantı stabil çalışma için kritik öneme sahiptir.
Bazı gelişmiş sensörler, hem Normalde Açık (NO) hem de Normalde Kapalı (NC) çıkışları aynı anda sunan 4-telli yapıya sahiptir. Bu, özellikle güvenlik uygulamalarında veya yedekli sinyal ihtiyacı olan durumlarda avantaj sağlar. Ortak kablo renkleri ve işlevleri şunlardır:
MERMAK CNC otomasyon projelerinizde 4-telli sensör bağlantısı genellikle aşağıdaki gibi yapılır:
Bu sensörler, özellikle servo motor ve sürücüler ile çalışan yüksek hassasiyetli hareket sistemlerinde veya step motor ve sürücüler kullanılan pozisyonlama uygulamalarında hata toleransını artırmak için tercih edilebilir.
Doğru sensör seçimi ve bağlantısı, CNC makinelerinizin ve otomasyon sistemlerinizin güvenilir, hassas ve uzun ömürlü çalışmasını sağlar. MERMAK CNC olarak, projelerinizde ihtiyacınız olan tüm sensör ve sviç çeşitleri, servo motor ve sürücüler, step motor ve sürücüler ve diğer tüm otomasyon bileşenlerinde güvenilir çözümler sunuyoruz. Uzman ekibimizle iletişime geçerek projelerinize özel teknik destek alabilirsiniz.
Sensör bağlantısı yaparken genellikle üç temel hattı göz önünde bulundurmalısınız: Güç (VCC/VDD), Toprak (GND) ve Veri (DATA/OUT). VCC veya VDD, sensörün besleme voltajını sağlar; GND, devrenin ortak referans noktasıdır ve veri hattı, sensörden mikrokontrolcüye veya başka bir cihaza bilgi aktarır. Kutupsallığa (polarite) dikkat etmek ve güç kaynağının sensörün çalışma voltajı aralığında olduğundan emin olmak hayati öneme sahiptir.
Analog bir sensörü Arduino'ya bağlamak için genellikle üç bağlantı noktası kullanılır: VCC (Arduino'nun 5V veya 3.3V pinine), GND (Arduino'nun GND pinine) ve OUT (Analog Çıkış) pini (Arduino'nun analog giriş pinlerinden birine, örn. A0-A5). Mikrokontrolcü, bu analog pinden gelen voltajı dahili Analog-Dijital Dönüştürücüsü (ADC) aracılığıyla dijital bir değere çevirir. Sensörün veri sayfasını kontrol ederek doğru voltaj ve pin atamalarını doğrulayın.
Dijital bir sensörün bağlantısı da genellikle üç pinden oluşur: VCC (mikrokontrolcünün güç çıkışına), GND (mikrokontrolcünün toprak pinine) ve OUT (Dijital Çıkış) pini (mikrokontrolcünün dijital giriş/çıkış (GPIO) pinlerinden birine). Dijital sensörler genellikle "HIGH" (mantıksal 1) veya "LOW" (mantıksal 0) sinyali üretir. Bazı dijital sensörler (örn. butonlar) için dahili veya harici pull-up/pull-down dirençleri gerekebilir. Sensörün çıkış tipine göre pull-up veya pull-down direncinin kullanılıp kullanılmayacağını belirlemek için veri sayfasını kontrol edin.
I2C sensörler, genellikle dört kablo kullanır: VCC, GND, SDA (Serial Data Line) ve SCL (Serial Clock Line). VCC ve GND, güç bağlantılarıdır. SDA ve SCL pinleri, mikrokontrolcünün (örn. Arduino Uno'da A4 ve A5) ilgili I2C pinlerine bağlanır. I2C protokolünde, her cihaza benzersiz bir adres atanır ve aynı I2C veriyoluna birden fazla sensör bağlanabilir. Genellikle SDA ve SCL hatları için harici pull-up dirençleri gereklidir, ancak çoğu modül bu dirençleri zaten içerir.
SPI sensörler genellikle altı kablo kullanır: VCC, GND, MOSI (Master Out Slave In), MISO (Master In Slave Out), SCK (Serial Clock) ve CS (Chip Select) veya SS (Slave Select). VCC ve GND güç bağlantılarıdır. MOSI, MISO ve SCK pinleri mikrokontrolcünün ilgili SPI pinlerine bağlanır (örn. Arduino Uno'da D11, D12, D13). Her SPI sensörü için ayrı bir CS/SS pini, mikrokontrolcünün herhangi bir dijital GPIO pinine bağlanır ve hangi sensörle iletişim kurulacağını seçmek için kullanılır. SPI, I2C'den daha hızlıdır ve genellikle daha karmaşık cihazlar için tercih edilir.
Farklı voltaj seviyelerine sahip cihazları doğrudan bağlamak, düşük voltajlı cihaza zarar verebilir. Örneğin, 5V Arduino'ya 3.3V bir sensör bağlarken, sensörün veri çıkışı 5V seviyesine yükseltilirse zarar görebilir. Bu durumda, mantık seviyesi dönüştürücüler (level shifter) kullanmak esastır. Bu dönüştürücüler, sinyal seviyelerini güvenli bir şekilde yükseltir veya düşürür. Sensörün veri sayfasındaki "Absolute Maximum Ratings" bölümünü mutlaka kontrol edin.
Pull-up ve pull-down dirençleri, bir dijital giriş pininin belirli bir durumda (örn. sensör aktif değilken) tanımlı bir mantık seviyesinde (HIGH veya LOW) kalmasını sağlamak için kullanılır. Bir pin boşta bırakıldığında (floating), çevresel gürültü nedeniyle rastgele HIGH veya LOW değerleri okuyabilir. Pull-up direnci, pini HIGH'a çekerken, pull-down direnci LOW'a çeker. Çoğu dijital sensör (özellikle butonlar veya açık kollektör çıkışlı sensörler) için pull-up dirençleri yaygın olarak kullanılır. Mikrokontrolcülerin çoğunda dahili pull-up dirençleri bulunur.
Uzun kablolar, sinyal zayıflamasına, elektromanyetik parazite (EMI) ve kapasitif yüklenmeye daha yatkındır. Sinyal bütünlüğünü korumak için: ekranlı kablolar kullanın (özellikle analog ve seri veri hatları için), güç ve toprak hatlarını kalın telli kablolarla bağlayın, sinyal yükselticiler veya tekrarlayıcılar kullanmayı düşünün, güç hatlarına yakın yerlere ayrıştırma kapasitörleri (decoupling capacitors) ekleyin ve ferrit boncuklar (ferrite beads) kullanarak yüksek frekanslı gürültüyü filtreleyin. Dijital sinyallerde, seri dirençler ekleyerek sinyal yansımalarını azaltmak da faydalı olabilir.
Doğru güç kaynağını seçmek için sensörün veri sayfasında belirtilen çalışma voltajı aralığını ve maksimum akım tüketimini bilmeniz gerekir. Güç kaynağının voltajı bu aralıkta olmalı ve yeterli akımı sağlayabilmelidir. Güç kaynağını bağlarken, VCC/VDD pinini pozitif terminale ve GND pinini negatif terminale bağlayın. Birden fazla sensör veya modül kullanılıyorsa, tümünün aynı ortak toprak (GND) hattına bağlı olduğundan emin olun (common ground). Yüksek akım çeken sensörler için mikrokontrolcünün dahili regülatörleri yerine harici bir güç kaynağı kullanmak daha güvenlidir.
Bu durumda adım adım sorun giderme yapın: